Kawałek gówna - tak, to po naszych obiadach

zostaje. Człek z tą prawdą pogodzić się musi -

głowę niżej od majtek w poniżeniu spuścić,

że w gówno się obraca co ze smakiem zjada.

Wielka ulga, gdy kończę i papier dociskam

do swej dupy, by wytrzeć całą resztę kału.

Potem szybko spłukuję, odświeżaczem pryskam.

Znów żołądek mi mówi: jedz i pij, nie żałuj.

Znów kał zbiera się we mnie śmierdząco, pomału.

Za dni parę tu wrócę, żeby znów się wysrać.