dzisiaj przyszedł do nas Księżyc,
z kwiatami w butonierce.
zawstydziłam sie strasznie.
ja taka nie uczesana,
a Pan taki jasny.
Może na balkonie będzie inaczej.
w pokoju śpi jeszcze dziecko,
i zawiać może Pana kuchennym zapacham.
śiadamy. dłonie spięte, ze strachem.
a On kwiaty kładzie na stole,
mówi: wstąpiłem tak sobie.
a w oczach miał nieba tyle
jak zapomniany Romeo. |
