a

zrób jajecznicę i nie daj się zrobić
nie zapamiętasz i tak lato przyjdzie
urwać ci głowę jak zawsze co rok
my dzieci dekadentów stworzeni z alkoholu
niektórzy z miłości wylanej ze szklanką mleka
najszczęśliwsi ze sobą z wiosną w parku
przypadkiem przyjaciele i znów kochanie

nasze słońca nie zachodzą nie to że
już minione pocałunki z życiem seks
z uśmiechem i kiedy mówisz do mnie
nie żyj więcej zachodzę w głowę
gdzie się podziały papierosy z naszej
nocnej szafki

nie zapłaciłem jeszcze rachunku
za moje szczęście trwa wiecznie
szczególnie w wakacje lubię wracać
tarzać się w błocie zjeżdżać na sankach
nie tylko zimą wpadam w depresję

a to jest takie proste
a to jest takie
a to jest
a to
a

pomiędzy

 

 

na portierni gdzieś pomiędzy

ukrzyżowanym Chrystusem a rozkładówką playboya

odnalazłem porannego kaca zwanego też sumieniem

iśc po śniegu bosą nogą to jak bosą głową

po autostradzie- bezsensu choć przecież dopiero wtedy

mówimy o miłości później zapominamy i ubieramy

skarpetki by w buciorach sami sobie w życie

po życiu zaznajemy szczęścia choćby z powodu

jego braku a mgły otaczają po raz siódmy ziemię

 

kiedy Honet pił trzecie piwo i powiedział,

że musi iść a Stalbowski podpisywał książkę

tylko wtedy mogłem poczuć jak to smakuje

w o jednej bajce za dużo i o jednym świecie za mało

 

wtedy otrzymałem order zasługi

dziś mówią że to był order za sługi

a przecież jeszcze nie tak dawno Egeria

leżała przed nami w nie dopiętej bluzeczce

cnotliwa niewinna i do zdobycia

dziś jak ofiara gwałtu- nawet bez głosowania.

 

nasze idee to najwięksi lotnicy

lepsi od tych londyńskich i lepsi od Gagarina

ale tak to już jest gdy więdnie bukiet kwiatów

gdy nasze pogrzeby są dniami narodzin