Im dłużej czegoś nie znajduję, tym częściej

Odnajduję się w tym jak przepadam i z dna źrenicy

Polarnej nocy spoglądam w rozchylony przestwór

Światła. Braki wyrównują wszelkie wahania.

 

Mamy tylko twarze i wymalowane chwilą plemienne

Barwy pozwalają na wstępne ruchy, na bardziej

Już potem rozluźnione uwagi, bo cały

Świat jakby z nas opadł, gdy płaczliwy, proszący

Głos w słuchawce przenosi w bardziej dotkliwe stany.

 

Chcesz się wysupłać z tej, a krosna

Nowych dni nieprzerwanie ścieśniają każdy

Nowy materiał. Zaciąłem się w tym młynku

I wchłania mnie zastygłe popołudnie.

 

Synoptycy niosą nam zapowiedzi jakby nieśli

Dary , od których miałoby zależeć zupełnie

Inne położenie, niż ustawienie się do klasowego

Zdjęcia na pamiątkę spotkania po latach niewidzenia.

Kiedy niebo robi się posępne, my gramy dalej.