(ur. 1964 r. w Szewnej k. Ostrowca Świętokrzyskiego) – polski poeta, prozaik, tłumacz, dziennikarz, felietonista. W swojej twórczości przeciwstawia się formom społecznego ucisku (państwo, wojsko, edukacja), głosząc anarchistyczne i pacyfistyczne poglądy.
(za wikipedia)

 

List do Świata Młodych

Nazywam się Marita, mam dwanaście lat.
Mieszkam na wsi.
Najbardziej lubię oglądać telewizję.
Mój tata należy do partii i wie wszystko.
Mama była kiedyś w Londynie.
Jestem najwyższa w klasie
i mogę pobić nawet chłopaków.
Wczoraj tata przejechał ciągnikiem
naszą suczkę, Wolną Europę, i moja starsza siostra
płakała, a ja obudziłam się w nocy zupełnie sama
i przypomniała mi się ta czarna ręka,
o której czytałam w szkole wiersz,
że jest milionopalca
i w jedną miażdżącą pięść zaciśnięta.

 

 

***

historia złodziejstwa
zwana też historią cywilizacji
zaczęła się niewinnie –
od kradzieży małego rajskiego jabłuszka

zakończy ją kradzież
tej wielkiej dyni – globu
a może wszechświata

skąd przyjdzie złodziej
po wszechświat?
kto odczyta
pozostawione przezeń
ślady linii papilarnych?

 

 

 

***
                                                                  Tomkowi Olszewskiemu

Po przeciwnych stronach jakiej ulicy, w jakich hotelach zamieszkają jeszcze
nasze ciała z lekko zaznaczonymi rysunkowym węglem
pręgami żeber? Jakie sztylety znajdą oparcie
na naszych gardłach? W co uzbroimy swoją delikatność?
W cierpliwość?

Wiem tyle, co kot napłakał: że powstanie obrazek,
na którym nikt nie rozpozna naszych twarzy,
a jakiś wędrowny i samotny pieśniarz skradnie go ze ściany pensjonatu
o drugiej w nocy, pod osłoną litościwej ciemności.

 

 

 

Niech  tylko rozpocznie się kampania cukrownicza

Wszystko będzie dobrze
Wkrótce wiersz zastąpi funta szterlinga i będzie międzynarodową walutą
a Anglia powróci znów do równowagi
Nie przejmuj się tymi szaleńcami w rządzie
Wszystko będzie dobrze
Piękne nieletnie dziewczyny będą rządziły krajem
(…)
Poeci będą bić policjantów
A robotnicy przejmą związki zawodowe
Adrian Henri, Nie przejmuj się/wszystko będzie dobrze

Il n’y a que le premier pas qui coute
- markiza Du Deffand

 Skrzynki na owoce będą łazić po drzewach napełniać się I zanosić do przetwórni
Na leżących odłogiem polach rolnicy będą uprawiać Miłość
z urodzajnymi kobietami które będą łagodnie pojękiwać
i przewracać oczami Wzrośnie produkcja wszystkiego
Maszyny będą o świcie głaskać nas śpiących w wielkich i ładnych domach
i wypiwszy po szklance benzyny bezołowiowej będą wychodzić przed szóstą
do hut i fabryk Szampan wypełni rury wodociągów
W kołchozach kowboje będą ujeżdżać najnowsze modele karabinów maszynowych a torreadorzy
Będą śmigać po kosmicznych trajektoriach czując na plecach oddech
Wielkiego Symbolicznego Byka narąbanego andaluzyjskim winem
i rosnącymi na niebieskich pastwiskach psylocybami dorodnymi jak
grzybki bilardowe Nieśmiali chłopcy pełni kompleksów spowodowanych
zaburzeniami erekcji będą uganiać się po ulicach za cudownie grubymi dziewczętami
z kutasami jak sekwoje Nikt nie wyśle już nikogo
na żadną wojnę. W restauracjach obsypane zielenią kurczaki
wystartują z lotniskowców półmisków i zataczając kręgi
nad głowami konsumentów będą bombardować ich swoim guano
a potem spadać zestrzelone sex appealem kelnerek
prosto w ich dekolty Dostojnicy państwowi i kościelni
przestaną wreszcie udawać i wezmą się na poważnie do trenowania
narciarskich skoków na bank albo pięcioboju erotycznego
Zaś my będziemy mieć dla siebie więcej słodyczy niż
wszystkie cukiernie świata – niech tylko ruszą
ukryte w nas cukrownie