Rocznik 81, ur. W Łodzi, polonista, kulturoznawca, pedagog. Autor ponowoczesnej powieści „W poszukiwaniu straconego miejsca” (2002). Prozę publikował m. in. w „Lampie i Iskrze Bożej”, „Portrecie”, „Pograniczach”, „Ricie Baum”, „Toposie”, „[fo:pa]”. Współpracownik „Zabudowy Trawnika” i „Puzdra”.
Opowieść ruchoma i przechodnia
Dla K...
…w tej kuszącej figlarnym rowerkiem widocznym z okien dwunastki przecinającą akurat Pietrynę. Tam ich wypatrzył autor. Siedzieli przy jednym ze stoliczków popijając jakąś herbatę. Dwudziestokilkulatki rozmawiający ze sobą.
Słuchaj, tutaj, kołnierzyk Ci się podwinął – powiedział – poprawię to, dobrze. Właśnie kończę pierwszy rozdział, wiesz? Trochę czasu mi to zajęło, ale będzie dobrze. Ładnie wyglądasz, wiesz. Nie możemy w weekend pojechać do twojej siostry, mam pracę. Sorry, wiesz. Będzie dobrze. Tak. Zamawiasz jakąś herbatę, nie wiem czerwona, czarna, zielona. To miłe, co mówisz. Wiem. Dobra ta herbata, wiesz. Ciekawe, co to? Dobra ta herbata.
Ten dialog mógłby wyglądać inaczej, mogliby oni w tej chwili rozmawiać na temat ostatnio przeczytanych książek. Tematem mogłaby być także jej praca magisterka, którą wkrótce miała obronić. Mogliby rozważać na temat problemów polskiego rolnictwa, czy nawet wdawać się w klasyczną dyskusję podejmującą odwieczny problem – ilu diabłów mieści się na główce od szpilki.
W pewnym momencie i tak musiałaby już iść. Zostawiła go, pocałowała w policzek – cześć Marcin, do następnego razu, kiedyś tam pa. Te słowa i jej zachowanie mogłyby znaczyć, że nie są parą. Ale autor mógłby się mylić, mógłby pomylić się w każdym z możliwych momentów. Bo oto w herbaciarni mógłby spotkać się brat z siostrą, a obserwator mógłby mylnie zinterpretować ich rozmowę na temat przeciekającego bojlera, którego trzeba zawieść do spawania. Mógłby to być spotkanie biznesowe w sprawie nowej reklamy w mediach albo rozmowa sprzedawcy ubezpieczeń z rozżaloną klientką.
Ostatecznie tych kombinacji mogłaby być nieskończona ilość. Jednak akurat autor wybrał tę jedną, on i ona, chłopak i dziewczyna, banał nad banałem, romantyczna storyline. Siedzą w herbaciarni i dyskutują nad tym, że on w weekend nie może z nią jechać do siostry, bo pracuje. Akurat z HRK otrzymał ofertę pracy. Absurdalnej pracy, w której będzie musiał całą sobotę i niedzielę paradować po ulicach Łodzi w bezsensownym przebraniu.
