TW Marcin Łukasz Makowski

Kryptonim: Antoine Roquentin

Rocznik: 1986

Teren: Szczecin

Uwagi: Publikował w licznych czasopismach literackich, np: Studium, Kresach, Odrze, Toposie oraz Portrecie. Obecnie pracuje nad drugą książką. Student historii i filozofii.

 

 

 

 

long live the empire

absolutna bieda z nędzą. to właśnie nas czeka.

myślisz że kiedy stoisz na dworcu i rozważasz

odrodzenie moralne wszechświata- co się dzieje obok? ktoś

pochyla się nad spinem elektronu? finałem 9. symfonii?

jakimś egzotycznym owadem? kwiatem który rośnie tylko raz na rok

i tylko w jednym miejscu na ziemi?                

                                          gówno.

codziennie powstają dziesiątki nowych świństw. niedługo nas zaleje

wielka missisipi zła i ekskrementów. codziennie urzędy tworzą

papierowe smoki. subtelne trucizny trawią

nasze dusze. młodzież demoluje sklepy warzywne.

itd. etc.

 

więc zamykamy się na świat bo nie wygramy z gównem.

 

jedyne co można zrobić

żeby jakoś żyć -

to o niczym nie wiedzieć.

 

to właśnie nas czeka.

 

haniebna śmierć jamesa bonda

 

                  w obliczu takiej straty- co znaczy czas utracony?

                                                      Harry Matthews

 

w luxemburskiej luksusowej rezydencji sześćdziesięcioczteroletni

james bond spokojnie i wśród liberalnej legislacji korzysta

z dobrodziejstw życia emerytowanych agentów mi6. wieczorami

sięga po powieści prousta. ogrzewa drżące dłonie ponad kubkiem

czerwonej herbaty (zwanej także pu-ehr). feralnego piątku nieokre-

ślone uczucie nostalgii za minioną świetnością a również pewna

doza melancholii zaprowadzi go na balkon pod nocny baldachim

usianego gwiazdami wrześniowego nieba.

 

w tym samym czasie czternastoletni witalij pogrebniak spuszcza

wodę w klozecie rejsowego boeinga 747 linii ryga-lisbona. je-

szcze nie wie ze jego opadający z prędkością 246 km/h stolec

wywoła zamieszanie w mediach i nieukrywany uśmiech na twarzach

wielu geniuszy zła.

 

kał opadający z zawrotną prędkością z wysokości dwunastu kilo-

metrów zamarza w dolnej warstwie stratosfery uderzając z chiru-

rgiczną precyzją w czaszkę spoglądającego w gwiazdy jamesa bonda.

stolec przebija kość czołową i grzęźnie w płacie ciemieniowym

mózgu legendarnego agenta.

 

za 14 godzin gazety napiszą o niezwykłym i tragicznym zbiegu

okoliczności. od tej pory zgony związane ze spadającymi fekaliami

nazywane będą casusem luxemburskim. witalij do końca życia

nie dowie się że przypadkowo dokonał tego nad czym pocili się naj-

więksi zbrodniarze nowożytnych cywilizacji. ilekroć znajdzie się

w podniebnej toalecie odezwie się w nim niejasne poczucie winy.