Darek Foks

Zippo w Hollywood

 

Dla J.

 

Jeden z naszych wspólnych seansów w Kinotece w Pałacu Kultury i Nauki

zdominowała April Wheeler. Żadna tam królewska piękność,

której czarowi widzowie gotowi są ulegać w nieskończoność,

chociaż z wykształcenia aktorka, co zawsze ma jakieś znaczenie.

 

Potem dotarło do mnie, że Kate Winslet jako April Wheeler

po cichu zajmuje miejsce Moniki Bellucci na mojej krótkiej liście.

 

Zaczynała w reklamie płatków śniadaniowych, dostrzeżona

pobrykała sobie trochę po scenie teatralnej,

zaliczyła Ofelię u Kennetha Branagha,

nieźle narozrabiała w „Romansach i papierosach”,

 

a całkiem niedawno odebrała Oscara za rolę Hanny Schmitz,

co sprawiło, że nasi rozważni i romantyczni krytycy

zaczęli głośno pytać, dlaczego członkowie Akademii przedkładają

Hannę Schmitz z „Lektora” nad April Wheeler z „Drogi do szczęścia”,

 

chociaż lepiej by zrobili, gdyby zapytali polskiego dystrybutora,

po chuj zrezygnował z tytułu „Revolutionary Road”.

Żeby bardziej o zabawie we wsadzanego było?

Na pytanie do członków Akademii odpowiedź też jest prosta:

 

„Revolutionary Road” to najdłuższa i najlepsza reklama zapalniczek Zippo,

jaką nakręcono. Leonardo DiCaprio, czyli Frank Wheeler, mąż April,

pali jak smok, April pali jak smok, od początku do końca

wszyscy palą na potęgę i wszyscy przypalają sobie zapalniczkami

 

Zippo, chociaż chwilami można odnieść wrażenie, że to jedna i ta sama

zapalniczka, wyciszona na prośbę dźwiękowców. Zippo i palenie

albo Oscar. Wybór należy do schorowanej Akademii,

którą mam w dupie. Jutro idziemy jeszcze raz na „Revolutionary Road”.

 

Marzec 2009

 

 

Darek Foks (ur. 1966) – poeta, prozaik i scenarzysta. Studiował na Wydziale Wiedzy o Teatrze Akademii Teatralnej im. A. Zelwerowicza w Warszawie, ukończył scenariopisarstwo w PWSFTviT im. L. Schillera w Łodzi. Pracował m.in. w redakcji „Literatury na Świecie”, a obecnie pracuje w redakcji „Twórczości”. Laureat m.in. głównej nagrody w konkursie poetyckim „bruLionu”, Nagrody im. Natalii Gall i Nagrody TVP Kultura za książkę „Co robi łączniczka”, którą zrobił wspólnie ze Zbigniewem Liberą i którą nominowano także do Nagrody Literackiej Gdynia (książka ukazała się również po francusku w przekładzie Erika Veaux i po niemiecku w przekładzie Olafa Kühla). Ostatnio opublikował „Ustalenia z Maastricht” i „Wielkanoc z tygrysem”. Jego teksty tłumaczono na kilkanaście języków i publikowano m.in. w Czechach, Holandii, Serbii, Słowacji, Słowenii, USA, Ukrainie i Wielkiej Brytanii.