Anna Czyrska
WIERSZ Z BŁOGOSŁAWIEŃSTWEM
(DLA IGGEGO POPA I INNYCH MUZYCZNYCH KRÓLÓW)
Muzyka zstąpiła z piekieł.
Bywam muzyką, muzyka należy się twoim bogom,
bogowie wierzą w wiarę jednego Boga.
Potajemnie wypływają na wielkie wody skruchy,
wspominają, że pogrzeb ma się w życiu tylko raz.
Błogosławieni, którzy ukryli i zostali pozbawieni urojeń,
wydaje się, że ufam tylko dźwiękom i kometom.
Scalam obrządek niepokornie
zdając sobie sprawę z bólu głowy.
Poezja to dar niebios ale ty nadal krwawisz,
słuch odbiera ci ona z piekieł.
Urojenia są przygodą i darem od mojego boga.
Zstąpiłam. Ty zastąpiłeś Ziemię.
bogowie mają w opiece cmentarze ale tam nie ma
ludzi tylko resztki, odkrywam po cichu, że zdrowie
jest najważniejsze.
Długo umieram(y) i staczamy się,
smak wódki powoduje wymioty nowej literatury,
na dwudziestojednolecie istnienia świata.
Muzyka wstąpiła w literaturę.
Bartosz Wójcik
Przyjmę do pracy na zmywaku
Klatka schodowa jak motel
z zewnątrz. Klatka studnia,
klatka studzienka ściekowa.
Koty znów zostawiły
aromatyczne awizo.
Anonsuje cię pies
sąsiadów; cierpliwy,
niepoczytalny odźwierny.
Jest między nami chemia
ograniczna; są między nami
chemikalia
LOL: LOKALNA LEKSYKA
Bank na kredytowej, Polski
na banknocie. Liczyłem na transakcję
bezgotówkową, ale powitał mnie
śmiechowy zwiastun śmieciowego filmu:
ochroniarz - rencista, odprute 'h'
otelu Włókniarz, martwy terminal
płatniczy. Na 3. roku wybrałem
naturalizm. Widać jaki determinizm
taka predestynacja: wilczy bilet
karty visa, mąż o wyglądzie ojca,
którego dumnie przedstawiła, paląc
papierosa jakby paliła papieros,
& semantyka "przerwy kawowej",
gdzie mleko to w 100% 10%
śmietanka aro (makro cash & carry),
eco (leclerc, tip (real), value (tesco).
DAWID PÓŁROLNICZAK
IX. Emma
pamiętasz
lunch na kocu światła
koszyk z wiatru
kanapki bez sałaty
tykanie traw
powiedziałaś
zmierzch kiełkuje
z Hudson
na tafli już
źdźbła wieczoru
sypią srebrnym ziarnem
trzeba wracać
sukienki pulsują
jak płomienie
pod kloszem zimna
twoja dłoń wyszeptuje sen
jakby chciała łagodnością
uleczyć rzeczywistość
GRZEGORZ KWIATKOWSKI
m a n d a l a
6 mew tworzy klucz i kieruje się w stronę pędzącego auta
w tej samej chwili do miasta G. przyjeżdża podróżny
5 km w linii prostej zwierzęta w zoo napierają na ogrodzenie
a mężczyzna który odebrał dzieci z przedszkola
oblewa się ropą i podpala:
jaka prześliczna ofiara
jaki rozgrzany asfalt i jaka płynność ciała !
w portowej dzielnicy miasta w piwnicy pani S.
podłogę przebiło czarne źródło
a ona stoi i patrzy na nie urzeczona
pani S. nigdy nie widziała czegoś piękniejszego
połyka medalik zdejmuje ubranie
i naciera się czarnym płynem
czarne źródło wylewa na ulicę
mężczyźni nie mogą się opanować
onanizują się
i źródło staje się jaśniejsze o jeden ton
kiedy podróżny próbuje porozumieć się z mieszkańcami
okazuje się że nikt nie zna języka w którym mówi
znajdźcie tłumacza
to co mówi ten podróżny
to może nas uratować
oto podróżny rozbiera się do naga i wchodzi do pobliskiego stawu
kładzie się na plecach i śpiewa
a przy brzegu pojawia się fakir
na słoniu o sześciu nogach i czterech trąbach
cała trójka wznosi się w powietrze
kiedy są wysoko nad miastem
słoń przeraźliwie wyje czterema trąbami
i dzieje się:
mandala
symetryczny anioł
powoli odrywają się od nas członki
ale wierzymy że ktoś połączy nas na nowo
man da la
niech się stanie
mandala
IZABELA FIETKIEWICZ - PASZEK
Antidotum 1
mówiłam, że kocham męża i pana
chcę tylko na chwilę. dziękuję. nie piję
w dzień. pan mówi: dziwka? proszę jeszcze
papierosa. nie. nie. oczywiście
nie będzie żadnego innego
razu.
ja nawet nie wiem, kiedy
przestałam zasuszać kwiaty
od ciebie. a ty
przestałeś mi śpiewać.
czerwiec 2005
Dla Ciebie [wiersz z dylematem]
najbardziej boję się śmiertelności
rzeczy martwych i pytań
od początku nie znałeś moich wierszy
przestał działać piercing w nocy
udaję że śpię udajesz się do pracy udajemy
się sobie mimo wszystko coś trzyma
za gardło może za słowo - powiedzmy
tak kupmy ten dom i dam ci się mocniej
przywiązać - to nie konformizm kochanie
tylko wiesz ta przeprowadzka rozwód
z naszymi zielonymi kafelkami
z łóżkiem które testowaliśmy w sklepie
(pamiętasz minę sprzedawcy?) tyle nas
wchłonęły te ściany - nie wiem czy nam się
uda gdzieś indziej
Rozgrzeszona
Ksiądz długo nie wierzył.
Ze trzy razy zapierał się
mocno w fotelu. Dyskretnie
wypatrywał śladów.
A kiedy wreszcie
pierścień musnęły usta
nabrzmiałe grzechem - palce
bezradnie szukały krzyża.
Spuszczony wzrok
z ulgą odprowadził
czerwone szpilki.
Inni też nie chcą wierzyć,
że to naprawdę
miłość.
21 / 22 sierpnia 2005
