Pięknaś ty ziemio marzeń moich niespełnionych ;

Kwieciem dzikim i bujnym usłana - pachnąca,

Z gór niebosiężnych przez architekta wzniesionych

Korona twa Gajo - królowo panująca...

 

Z lasów zielonych szata twa okrywająca

Błękitną cerę oceanów niezmierzonych

i biżuteria wykwintna z wysp połączonych

Zdobi ciało twoje, matko życiem tętniąca.

 

Lecz, gdy wzrok mój przeniknie przez marzeń obłoki

Nie ujrzę brosz z jezior zdobiących szaty twoje

Tylko z betonu żelazem wzmacnianą zbroję,

 

Która okrywa twe dawno gnijące zwłoki.

Nie będzie błękitu, zieleni - szarość czeka,

Smród, wycie miasta - ponurej twierdzy człowieka