Chodź! Pokażę ci język.
Chodź! Niewierny psie!
Nie liż kości!
Liźnij trochę kultury,
Chodź, a pokażę ci język!
Chodź, utoń w moich ramionach,
utoń w morzu mych plwocin i rzygowin,
poczuj człowieka, jego wnętrze,
obejrzyj ciepłe bebechy,
włóż palce w palce w plątaninę kiszek,
ciągnij, je , skręcaj , zwijaj.
Chodź ! Tu, gdzie toczy się
artystyczne życie.
Wejdź ! Do ogrodu śmierci.
Przyjmij moje gówno
za najintymniejsze wyznanie
Niech zaleje cię pasiajucha,
Ale chodź ! Nie bądź nieczuły!
Nie bądź usztywniony i martwy!
Mówisz nie?
Że to jest obrzydliwe,
że jest ci niedobrze,
że nie możesz na to patrzeć,
że to nie ludzkie ?!
Nie ma w tobie za grosz
wrażliwości. Zawiodłeś mnie!
Rozczarowałeś swą nieczułością
